404 | Medya Ermenek Medya Ermenek Sağ Reklam Alanı
Sol Reklam Alanı
Facebookta Paylaş

ÖNCE HAK, ÖNCE ADALET


Biri sorsa “dünyadaki en önemli kavram ne?” diye, herhalde vicdanı olan herkesin vereceği tek bir cevap olurdu; “HAK”. Evet, dünyada haktan daha önemli bir kavram olduğuna inanmıyorum. Hakkın gözetilmesi, hak edilenin hak sahibine teslim edilmesi için gereken “ADALET” de son derecede önemli ve hakkın tamamlayıcısı olan bir kavram. Bu yazımıza konu olan, işin acı kısmına gelince, o da bu en önemli kavramların, sadece, yazıları, sohbetleri ve nutukları süsleyen güzel kavramlar olarak kenarda, köşede kalmaları ve gerek devlet yönetiminde gerekse bireysel gündelik hayatımızda yeterince önemsenmiyor olması.
İnsanların insani vasıfları da, olgunlukları da, adamlıkları da, esasında “ahiret gününe” yani “hesap gününe” ne kadar inandıkları da; işte bu HAK karşısındaki tavırlarına göre derecelendirilir ve değerlendirilir. İnsanlık tarihi boyunca zalim ile mazlumu, Nemrut ile İbrahim’i (ra), Firavun ile Musa’yı (ra), Ebu Cehil ile Muhammed’i (sav) karşı karşıya getiren de hakkın mücadelesi olmuş, bütün semavi dinler; zalim ve zorbalar karşısında mazlumların hakkını savunma konumunda yer almıştır. Bu dinlerin müntesipleri de, özellikle ilk zamanlarda ağırlıklı olarak zayıflar, ezilenler, köleler ve mazlumlardan oluşmuştur. Nitekim Habeşistan Kralı Necâşi’nin ülkesine hicret eden ilk nesil Müslümanlarına sorduğu en can alıcı sorulardan biri de “Sizin peygamberinizin etrafında kimler var? Zenginler ve soylular mı, yoksa ezilenler, fakirler ve köleler mi?” “İkincisi” cevabını alınca “İşte bu hak peygamberdir, doğru söylüyorsunuz” diye tasdik etmiş, kalmalarına izin vermiştir. Tüm peygamberler, her türlü zulüm ve haksızlıklarla mücadele etmiş, bu mücadeleden vazgeçmeleri halinde kendilerine teklif edilen makam, servet ve benzeri her türlü metaı da ellerinin tersi ile itmişlerdir. Nihai noktada, Efendimizin (sav) de buyurduğu gibi “Bir elime güneşi, bir elime ayı verseniz de bu davadan dönmem” düzeyinde bir duruş sergilemişlerdir. Bu dava nedir? Hakkın davası, hakkın ve adaletin yeryüzüne hâkim olmasının davası.
Rabbimizin de bizden talebi her hâl ve hususta hakkın gözetilmesi, hak yenmemesi, kul hakkına girilmemesi, hak edenden esirgenmemesi ve bunun geciktirilmemesi, bir şekilde yüz yüze geldiğimiz herkesin ve her canlının hakkına, hukukuna riayet edilmesi değil miydi?
Biz Rabbimize verdiğimiz sözü, sözleri ne çabuk unuttuk sahi;
Rabbim sana inanıyoruz dedik, ne emirlerini hakkıyla yerine getirdik, ne yasaklarından hakkıyla sakındık,
Her türlü hakka tecavüz etmeyi kendimize mübâh ve helâl kıldık,
Ne ana-baba hakkını gözettik, ne eş, ne evlat, ne kardeş, akraba ne de komşu, arkadaş,
Hele elimizin altındakilerin hakları, yanımızda çalışanlar, işte onları hiç mi hiç umursamadık, sanki rızıklarını biz veriyormuşçasına,
Her yıl hacca ya da umreye gidip sayısını tutarken ve bunu övünme vesilesi yaparken, yanımızda çalıştırdığımız işçinin hakkını az vermeyi, verirken de geciktirmeyi makul saydık,
O işçinin çocuğunun kursağına ne girdiği hiç de umurumuzda olmadı, bizim sevgili şımarık yavrucuklarımız oralardan artırılmış paralarla alınan ciplerle orta yerde patinaj yaparken,
Hani derler ya “Dünyadaki açlığın sebebi; yoksulları doyuramadığımızdan değil, zenginleri doyuramadığımızdandır” diye, bir türlü doymak bilmedi gözlerimiz, nefislerimiz, hep daha fazlasını istedik, paylaşmak varken, paylaşacaklar varken,
Ramazanlarda en ucuz malzemelerden hazırlanmış kolilerden üç-beş tane dağıtmayı da zaten zekât saydık nedense,
Hep eskiyi verdik, hep gönlümüzün geçtiğini verdik, hep az ve güzel olmayanı verdik Allah’a (cc), hani malın kötüsünü bile “zekât keçisi gibi” tabir ederek, hiç utanmadan,
Evet, yanlış yazmadım, Allah’a (cc) verdik bunları, Hz. Osman’ın (ra) tabiriyle, O’nun kullarının nezdinde,
Allah’a (cc), yani bize bütün bunları veren, nimetlerine hesapsızca gark eden Rabbimize biz buncağızı, bu kadarcığını layık gördük, edepsizce, saygısızca, ahmakça ahh! ahmakça…..
Efendimiz (sav) gerçek müflislerden (iflas edenlerden) bahsederken, bunların mahşerde dağ gibi sevaplarla mizanın önüne gelip de üzerindeki başkalarının hakları onlardan alınıp sahiplerine verilince geriye bir şey kalmayanları anlatıyor ashabına. O zaman gelip de, Hak nedir, kul hakkı ne kadar önemliymiş meğer diye işin hakikati yüzümüze çarpılmadan önce, bu uyarıları dikkate alıp, dünyada zalim olmaktan, ahirette de mahcup olmaktan kurtulalım olmaz mı?
Prof. Dr. Ahmet Kağan KARABULUT

Medya Ermenek Yazarları Bu Sayfada Yer Almaktadır.
Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba,pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğanher türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen yazara ve yorumcuya aittir.///NOT:Medya Ermenek sitesinde makalesi yayınlanan yazarlara telif ücreti ödenmez. Yazarlar bunu peşinen kabul etmiş sayılırlar.

Hiç yorum yok:

Düzenleme | Copyright © 2013-2017 | MedER |Medya Ermenek
BİZE ULAŞIN