404 | Medya Ermenek Medya Ermenek Sağ Reklam Alanı
Sol Reklam Alanı
Facebookta Paylaş

YUNUS EMRE



   Gerçek şair eserleriyle geleceğe hükmeden,  adı dillere destan olan, zamana bağlı bulunmayan kimsedir, kişidir. O, aşk ile kendinden geçmiş, maddi varlığını adeta unutmuştur. Allah varlığından gelip, yine Allah’a gideceğinden aşk kaynağıdır. Bu maddeden sıyrılıp ilahi aşka yöneliştir. Karaca-oğlan bir dörtlüğünde şöyle seslenir:
Karac’ Oğlan der ki ismim överler
Agu oldu bildiğimiz şekerler
Güzel sever diye isnat (iftira)  ederler
Benim HAK tan özge ( başka) sendiğim mi var.
  
   Yunus Emre de bir, iki mısralık söyleşi içinde hiç okuma yazma bilmeyen kişilerin bile gönüllerini coşturan bir sanat ve zevk önderidir. Yunus ile Karacaoğlan’ın şiirleri  milyonlarca insanın  gönlünü
Aşk ateşi ile dağladı. Tutuşturup  yaktı. Alevleri  dünyanın  öbür köşelerinden görenler  aydınlığa
kavuşuyorlar. Nerede sade bir söyleyiş varsa Yunus’ un eseridir. Yunus  Emre  maddi şairlerin tersinde yürür.
    Yunus Emre’yi  ve Karaca oğlanı  kendinin  bir parçası bilen  milletimiz  Anadolu’nun  pek çok yerinde,  içinden  ve gönlünden gelerek , Yunus’a. Karaca oğlana  mezar ayırmıştır.. Bu  halkımızın   kültür,yönünden   kaynaşmasıdır. Yüceliğidir. Güzelliğidir.  Ayrı bölgelerimiz  aynı  değerleri benimsiyor, aynı şeyi, aynı şairlerimizi  istiyor, bizim diyor. Bu ne güzel bir sahiplenmedir.  İşte bu güzel duygu bu özden sahiplenme,  milletimizi  bir birine kültür bağı ile  bağlıyor, kilitliyor. Halkımızı  sevgi ile gönülden  bir birine bağlıyor. Böylece, Yunus Emre’yi, Karacaoğlan’ı dipdiri  yaşatyoruz.
   Yunus  Emre’nin  arşivimde bulunan cönkteki  şiirini  değerli kardeşim Medeni  Yavuzarslan’ın
isteği üzerine yayılıyoruz.
   Ağlatırsın zarı zarı
   Kare  vermez isen  de hoş
   Layık görürsen  de  narı
   Narın da  hoş, nurun da hoş.
                                               Gelse  celalinden  cefa
                                               Yahut kemalinden vefa
                                               İkisi de  cana  cefa
                                               Celalin   hoş  kemalin hoş.
Hoştur bana  senden  gelen
Ya  taze  gül  hoştur diken
Ya  hil’at’i  yahut kefen
Lütfun  da  hoş, kahrın da hoş.
                                               Gerek ağlat  gerek  güldür
                                               Gerek  diri gör  gerek öldür
                                               Aşık Yunus sana  kuldur
                                               Lütfun da hoş kahrın da hoş.
 
Mevlana Yunus hakkında, onun:
Ete kemiğe büründüm;
Yunus diye göründüm.
Mısralarını görünce:” Bunu söyleyebilseydim, Divan-ı Kebir’i yazmazdım.” Dediği rivayet olunduğu ğibi, yine Mevlana’nın Yunus’u kastederek :” Hangi makama çıktıysam, o Türkmen Kocasının ayak izlerini önümde gördüm” demesi, aralarında manevi alışverişi ortaya koyar. Fakat kesin olarak bunların doğru olup olmadığını bilmiyoruz.” Kaynak: “Konya Âlimleri ve velileri” Yazarı, Mehmet Ali Uz         
                                                               Doğrudan Doğruya
                                                               Gazeteci, Araştırmacı yazar

                                                               1- Nisan 2017 - KONYA
Medya Ermenek Yazarları Bu Sayfada Yer Almaktadır.

Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba,pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğanher türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen yazara ve yorumcuya aittir.///NOT:Medya Ermenek sitesinde makalesi yayınlanan yazarlara telif ücreti ödenmez. Yazarlar bunu peşinen kabul etmiş sayılırlar.

Hiç yorum yok:

Düzenleme | Copyright © 2013-2017 | MedER |Medya Ermenek
BİZE ULAŞIN